Στις άδειες πόλεις που γυρνάς...

Λέω να κάνω βήμα μπροστά μα όλο πίσω πάω. Ένα βήμα μπροστά και δύο πίσω, και είναι αδύνατο να το προσδιορίσω Η ώρα πέρασε καθώς έγραφα σε εκείνον, και το κεφάλι μου δεν μπορώ να το σηκώσω πια. Ασήκωτο έγινε.
Και λέω να σύρω το κουφάρι μου μέχρι το κρεβάτι και να σου συνεχίσω αύριο. Καλή μου αρχή. Θα φτάσω και εδώ.
Και έτσι κλείνω. Απότομα και αόριστα. Καλό ξημέρωμα και καληνύχτα για όσους αλήτες δεν κοιμούνται ακόμη...

Σαν δαίμονας να κουβαλάς... Του κόσμου τους χειμώνες...